کابل " HDMI " یا به عبارتی " اچ دی ام آی " کلمه اختصاری عبارت " High-Definition Media Interface " به معنای رابط چند رسانه ای با وضوح بالا می باشد که این روزها به میزان زیادی از این نوع کابل استفاده می شود که نسبت به کابل های قدیمی همانند VGA بسیار دقیق تر و همچنین با کیفیت بالایی می باشند.
با این حال قطعا اطلاعاتی که در مورد این نوع کابل داریم، شاید اطلاعات سطحی باشند. اما ما قصد داریم در ادامه این مطلب از بخش تکنولوژی نمناک شما را با اطلاعات بیشتری نسبت به این کابل پرکاربرد آشنا سازیم. همراه ما باشید.
کابل اچ دی ام آی بیشتر در ذهن ما این گونه ثبت شده است که تنها یک نوع کابل ساده برای ارتباط دادن دیوایس های مختلف به کار می رود. اما این گونه نیست! کابل HDMI یک نوع تکنولوژی استاندارد با قابلیت های بالایی می باشد که برای انتقال سیگنال های صوتی و تصویری با کیفیت بالا طراحی شده است. کابل HDMI قطعا اختراع بسیار بزرگی می باشد!
این کابل می تواند یک سیگنال خالص و فشرده نشده را دریافت و در دیوایس دیگر با وضوح و کیفیت بیشتری منتشر کند. همچنین این کابل می تواند هر دو سیگنال صوتی و تصویری را منتقل کند. به این معنا که تنها با استفاده از این کابل می توانید هم صدا و هم تصویر را منتقل کنید.
اگر شما صاحب تلویزیون HD، یا پلی استیشن 3 به بالا و یا دستگاه بلوری " Blu-ray "هستید، قطعا تا به حال چندین بار کلمه کابل hdmi به گوش شما خورده است. اما بیائید با یک مثال ساده شما را با مفهوم کابل hdmi آشنا سازیم. ابعاد تلویزیون های قدیمی 4:3 با رزولوشن 480 × 704 پیکسل بود که دارای وضوح بسیار کمی بودند.
اما این مشخصات در تلویزیون های HD به میزان زیادی تغییر کرد. تلویزیون اچ دی دارای نسبت ابعاد 16:9 با رزولوشن 1080 × 1920 پیکسل می باشد که نسبت به نسل های قبل پیشرفت چشمگیری را در خود ایجاد نمود که این روزها این نسل از تلویزیون ها مورد استفاده قرار می گیرند که با اتصال صحیح این کابل به تلویزیون می توانید کیفیت های بالای 1080 پیکسل را تجربه کنید.
با این حال یکی از مشکلاتی که همواره در جهت استفاده از تلویزیون از گذشته وجود داشت، این بود که نباید به هیچ وجه از فاصله نزدیک تلویزیون را مشاهده کرد چرا که می تواند منجر به آسیب هایی در سیستم بینایی شود که به لطف کابل های hdmi شما می توانید به راحتی تمام از فاصله های دور اقدام به تماشای باکیفیت فیلم ها یا برنامه های مدنظر خود کنید.
طبیعتا پیشرفت چشمگیری می باشد و حتما توصیه به استفاده از آنها می شود تا بتوانید هم با کیفیت بالاتر و هم با فاصله دورتر مشاهده کنید.
نسخه استاندارد و اصلی کابل hdmi، 14 میلی متر است و به نام " Type A " معروف می باشد و دارای دو سر نر و مادگی است. به این معنا که کابل ارتباط میان دستگاه های مختلف می باشد. کابل hdmi تایپ A، رایج ترین کابل hdmi می باشد که در دستگاه های مختلف کاربرد فراوانی دارد. به همین دلیل اگر شما قصد خرید کابل hdmi برای تلویزیون، کامپیوتر، ایکس باکس، پلی استیشن و بلو ری را دارید، باید تایپ A را خریداری کنید.
اما دو نوع دیگر کابل HDMI به نام های " Type C یا HDMI Mini " و همچنین " Type D یا HDMI Micro " وجود دارند که دستگاه های کوچکتر همانند تلفن های هوشمند و تبلت ها از آنها استفاده می کنند. با این وجود این دو نوع کابل hdmi هیچ کاربردی در تلویزیون های هوشمند، کمپیوتر و... ندارند و در خرید حتما دقت کنید.
کابل hdmi دارای انواع مختلفی است که در طی سال های اخیر توانست به میزان زیادی پیشرفت کند. در ادامه با انواع کابل hdmi معرفی شده آشنا خواهید شد :
این نسخه برای اولین بار در سال 2013 میلادی رونمایی شد که می توانست داده ها را با پهنای باند 18 گیگابیت در ثانیه را به همراه 32 کانال صوتی را به میزان دقت 1536 کیلوهرتزی ارسال کند.
منبع:بخش تکنولوژی نمناک/ف.ن
تست قند خون خانگی روش ایمن و مقرون به صرفه ای برای بررسی قند دیابتی ها قبل از ایجاد مشکلات بیشتر است. مفید است, چون دیابت همیشه باعث بروز علائم بخصوص در مراحل اولیه نمی شود. برای افرادی که قبلاً مبتلا به دیابت هستند, آزمایش قند خون ساده برای آن ها ضروری است ؛ تست قند خون خانگی می تواند با جلوگیری از پیچیدگی های قند خون بالا, نجات دهنده باشد. عوارض دیابت می تواند شامل بیماری های قلبی - عروقی, مشکلات کلیوی و آسیب های عصبی باشد.
تست قند خون - یا نظارت بر - گلوکز خون - اطلاعات مفیدی را برای مدیریت دیابت فراهم می کند , می تواند به شما کمک کند:
-قضاوت کنید که چگونه به اهداف کلی درمان رسیده اید
-درک کنید که چگونه رژیم غذایی و ورزش بر سطح قند خون تاثیر می گذارند
-درک کنید که چگونه عوامل دیگری مثل بیماری و استرس، سطح قند خون را تحت تاثیر قرار می دهند.
-نظارت بر تاثیر داروهای دیابت بر میزان قند خون
-سطوح قند خون را که بالا یا پایین هستند، شناسایی کنید
نظارت بر قند خون خانگی نشان می دهد که بدن چگونه گلوکز را پردازش می کند ؛ یک کیت قند خون خانگی نوارهای تست گلوکز است که این نوارها به دستگاه امکان تشخیص سطح گلوکز خون را می دهند. افراد نمونه خون خود را با یک لنست, یا سوزن کوچک به دست می آورند برای دقیق ترین آزمایش, افراد باید ثبت غذا را نگه دارند و به دنبال روند خواندن قند خون خود باشند.
یک مطالعه قند خون بالا نشان می دهد که افراد از مصرف غذاهایی با میزان کربوهیدرات بالا، بدن آن ها بعد از غذا خوردن قند خون را با موفقیت کاهش نمی دهد ؛ قبل از تست, افراد باید دفترچه راهنمای کنترل قند خون و نوارهای تست را بخوانند.
بسیاری از دستگاه های خانگی به روش های مختلفی کار می کنند در اغلب موارد, افراد باید قبل از خواندن فقط نوارهای آزمایشی را وارد مانیتور کنند و بعد از مشورت با یک پزشک درباره برنامه تست درست،تکرار مهم است, فرد می تواند این مراحل را دنبال کند:
-قبل از انجام تست, دست ها را بشویید و خشک کنید.
-برخی روش ها توصیه می کنند منطقه تست با یک تکه پنبه از الکل پاک سازی شود.
بقیه فقط شستن با آب گرم و صابون توصیه می کنند. با هر کدام, دقت کنید که منطقه قبل از گرفتن یک نمونه خشک باشد.
-برخی از تست کننده های قند خون به آزمایش روی بازو یا ناحیه حساس بدن امکان می دهند. تغییرات سریع قند خون ممکن است در نواحی حساس کم تر نباشد. معمولاً هنگام تغییرات سریع قند خون, انگشت بهترین قسمت بدن است.
-هنگام آزمایش , از کنار انگشت استفاده کنید و انگشتان مختلف را در هر مورد آزمایش کنید.
اغلب کاربران به کاربر اجازه می دهند تا عمق نفوذ آن ها به پوست را تعیین کند.
افراد با پوست ضخیم و یا خشک تر باید نفوذ بیشتری داشته باشند.
-قبل از خم کردن انگشت, موقعیت را در برابر سطح جامد قرار دهید. سوزن را کحمک و اما نه به زور در انگشت اعمال کنید.
-انگشت را به آرامی فشار دهید و آن را در سطح قفسه سینه نگه دارید و اجازه دهید قطره خون روی نوار تست جاری شود.
-یادداشت و ثبت میزان قند خون را پس از هر آزمایش نگهدارید.
-برخی افراد مبتلا به دیابت از آزمایش خون دیگری برای اندازه گیری هموگلوبین گلایکه استفاده می کنند.
همانطور که در بخش سلامت نمناک اشاره شده است روش این تست اغلب مشابه است اما خوانش متفاوتی خواهد داشت در بعضی موارد, این تست قند خون را طی چندین هفته نشان می دهد.
پزشکی ممکن است آزمایش را در سه زمان مختلف انجام دهد, و اغلب طی چند روز,
این امر اطلاعاتی را در مورد سطوح گلوکز خون قبل از خوردن یا نوشیدن هر چیزی فراهم می کند. خواندن قند خون قبل از خوردن, تعداد خط پایه را فراهم می کند که این عدد در طول روز سرنخ هایی درباره فرآیندهای گلوکز ارائه می دهد.
گلوکز خون قبل از غذا کم می شود, بنابراین قند خون بالا در این زمان مشکلات مدیریت قند خون را نشان می دهد.
آزمایش پس از غذا ایده خوبی در مورد اینکه بدن چگونه به غذا واکنش می دهد و اگر شکر به طور موثر به سلول ها برسد, ایده خوبی می دهد. قند خون بعد از غذا می تواند به تشخیص دیابت بارداری که در دوران بارداری اتفاق می افتد کمک کند. اغلب پزشکان در حدود 12 ساعت بعد از غذا آزمایش می کنند ؛ پزشک برنامه پایش گلوکز برای فرد را شخصی خواهد کرد.
با پزشک خود در مورد این که چقدر برای ثبت نتایج قند خون خود نیاز دارید صحبت کنید. امروزه بسیاری از دستگاه ها را می توان به یک کامپیوتر دانلود کرد.زمانی که به صورت دستی نتایج خود را ثبت می کنید، تاریخ، زمان، نتایج تست، دارو، و رژیم غذایی و ورزش را ثبت کنید. گزارش خود را در همه قرار ملاقات ها با پزشک خود بیاورید با او در مورد کاری که باید انجام دهید صحبت کنید.
برای افراد مبتلا به دیابت، خواندن قند خون باید به شرح زیر باشد:
-ناشتا (آزمایش صبحگاهی یا قبل از غذا):80 - 130 میلی گرم در هر یک دهم لیتر (L / dl)
-قبل از غذا:70 تا 130 mg/dl
-دو ساعت پس از شروع غذا:زیر 180 mg/dl
-هنگام خواب:زیر 120 mg/dl
همانطور که در بخش سلامت نمناک گفته ایم اعداد هدف ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشند و ممکن است در طول زمان بسته به سلامت فرد، سن، وزن و عوامل دیگر تغییر کند.
-ناشتا(آزمایش صبحگاهی یا قبل از غذا):زیر 100 mg/dl
-قبل از غذا:کم تر از 110 mg/dl
-دو ساعت بعد از غذا:زیر 140 mg/dl
-هنگام خواب:زیر 120 mg/dl
فرد نمی تواند دیابت را تنها با تست های خانگی تشخیص دهد.
افراد با مطالعات غیر معمول نیاز به آزمایش بیشتر توسط یک پزشک دارند.
پزشک همچنین ممکن است آزمایش های ناشتا، آزمایش های تحمل قند، یا استفاده ترکیبی از این روش ها را انجام دهد.
پزشکتان به شما توصیه خواهد کرد که چگونه باید میزان قند خون خود را چک کنید.به طور کلی، فراوانی آزمایش بستگی به نوع دیابتی دارد که شما دارید و برنامه درمانی تان.
پزشک ممکن است در صورتی که دیابت نوع 1 داشته باشید، چهار تا 10 بار در روز تست را توصیه کند. شما ممکن است قبل و بعد از غذا و میان وعده، قبل و بعد از ورزش، قبل خواب، و گاهی اوقات در طول شب تست کنید. همچنین ممکن است نیاز باشد که میزان قند خون خود را بیشتر چک کنید، اگر بیمار هستید، روتین روزانه خود را تغییر دهید و یا یک داروی جدید را شروع کنید.
اگر شما انسولین را برای مدیریت دیابت نوع 2 مصرف کنید، ممکن است پزشک چند بار در روز، بسته به نوع و مقدار که از آن استفاده می کنید، تست قند خون را توصیه کند.
اگر چند تزریق روزانه دارید تست ها معمولاً قبل از غذا توصیه می شود و در هنگام خواب. شما ممکن است تنها دو بار در روز قبل از صبحانه و شام، اگر تنها از انسولین بلند مدت استفاده کنید، تست دهید.
اگر دیابت نوع 2 را با داروهای غیر انسولینی و یا رژیم غذایی خود مدیریت کنید و به تنهایی ورزش کنید، ممکن است نیازی نباشد که روزانه قند خون خود را تست کنید.
پزشک شما نتایج آزمایش قند خون را براساس چندین عامل از جمله:
-نوع و شدت دیابت
-سن
-چقدر تا به حال مبتلا به دیابت بوده اید
-وضعیت بارداری
-وجود مشکلات دیابتی
-سلامت کلی و وجود سایر شرایط پزشکی
افرادی که از دستگاه خون خانگی استفاده می کنند، به ویژه در بیش از یک مورد نیاز به دیدن پزشک خود دارند. افرادی با دیابت که به درستی قند خون را مدیریت نمی کنند و یا تجربه ناگهانی قند خون را تجربه می کنند، نیز باید با پزشک مشورت کنند.
پزشک می تواند تغییراتی در سبک زندگی، دارو یا هر دوی آن ها را توصیه کند. یک فرد می تواند با مدیریت مصرف کربوهیدرات و ورزش کردن به طور مرتب، دیابت را کنترل کند.
افرادی که مبتلا به پیش دیابت یا دیابت لب مرز هستند، در معرض خطر ابتلا به دیابت قرار دارند و همچنین اگر به سرعت عمل نکنند تا قند خون خود را مدیریت کنند.
آن ها باید با پزشکان خود صحبت کرده و به طور منظم گلوکز خون را تحت نظر داشته باشند.
مترهای قند خون باید به درستی استفاده و نگهداری شوند. این نکات را برای اطمینان از کاربرد صحیح دنبال کنید:
-از دفترچه راهنمای کاربر برای فرایندهای دستگاه خود پیروی کنید -این داستان ممکن است از یک دستگاه به دستگاه دیگر متفاوت باشد.
-از اندازه نمونه خون به عنوان راهنما در دفترچه راهنما استفاده کنید.
-تنها از نوارهای آزمایشی طراحی شده برای نورسنج استفاده کنید.
-نوارهای آزمایشی را به صورت راهنما ذخیره کنید.
-از نوارهای آزمایشی منقضی استفاده نکنید.
-دستگاه را تمیز کنید و بعد کنترل کیفیت را انجام دهید.
-برای رسیدگی به هر سوالی، نورسنج را برای پزشک خود بیاورید تا نشان دهید چگونه از آن استفاده می کنید.
یک مانیتور گلوکز خون، نوارهای آزمایش و یک نیشتر برای کشیدن خون همه برای آزمایش لازم است.برخی کیت های آزمایش هر سه را ارائه می کنند، در حالی که برخی دیگر نیاز به خریدهای جداگانه برای هر قطعه دارند.افرادی که دیابت دارند از نوارهای آزمایشی بسیاری استفاده می کنند و بنابراین ممکن است عاقلانه باشد که هزینه نوارهای آزمایشی و نیز مانیتور را به دقت در نظر بگیرید.
یکی را با کدگذاری خودکار انتخاب کنید تا از نیاز به کد در نتایج با هر تست اجتناب کنید.
برنامه های بیمه را بررسی کنید تا ببینید آیا بیمه گر تنها ناظران مشخصی را تحت پوشش قرار می دهد یا خیر.
دقت کنید که آیا این واحد داده های قبلی را ذخیره می کند یا خیر.
قابلیت حمل را در نظر بگیرید، چون واحدهای بزرگ تر می توانند به سختی حمل شوند.
به اندازه نمونه خون فکر کنید، به خصوص برای افرادی که به خود سوزن نمی زنند.
مانیتورهایی که به یک نمونه خون کوچک تر نیاز دارند، ممکن است راحت تر باشند چون عمق نیشتر کم تر است.
افرادی که با انسولین، به ویژه افراد مبتلا به دیابت نوع 1، درمان می شوند نیز می توانند از CGM استفاده کنند. این وسایل هر چند دقیقه قند خون خود را با استفاده از یک حسگر در زیر پوست اندازه گیری می کنند.برخی از دستگاه ها قند خون شما را در هر زمانی در یک گیرنده نشان می دهند و اگر قند خون شما بالا می رود یا به سرعت پایین می رود، آلارم روشن می شود. برخی دیگر نیاز دارند که شما با استفاده از گیرنده روی سنسور، قند خون خود را چک کنید ؛ اکثر این دستگاه ها هنوز نیاز به چک با چوب برای تنظیم دارند. راهنمای کاربر دستگاه را بررسی کنید تا در صورت نیاز به چک کردن، و اینکه چگونه باید این کار را انجام دهید، یاد بگیرید.
منبع:https://namnak.com
زمانی که یک چیزی رایج و مد می شود، احتمالاً افراد زیادی به سمت آن می روند که انجامش دهند. این روزها شاید دور و بر خودتان متوجه شده باشید که مرد های بیشتری روی صورت خود ریش می گذارند. در واقع سلیقه ها به سمتی می رود که صورت با ریش بهتر دیده می شود و جلوه بهتری به آن ها می دهد اما ریش مردان علاوه بر جذابیت، فوایدی هم برای سلامتی آن ها دارد که در این قسمت از سلامت نمناک آن ها را به شما معرفی خواهیم کرد.
تحقیقات زیادی نشان می دهد که ریش به اندازه کافی ضخیم است و توانایی مسدود کردن 95 درصد از اشعه یووی از نور خورشید را دارد. پس نه تنها از سوختگی پوست جلوگیری می کند، بلکه از پوست شما در برابر بیماری هایی مثل سرطان نیز محافظت خواهد کرد.
مردانی که ریش و سبیل دارند، از شر آلرژن های محیطی تا حد زیادی راحت هستند. آلرژی ها گاهی اوقات به شدت قوی می شوند که افراد را آزار می دهند اما معمولا ریش مانند یک فیلتر عمل می کند که از پوست شما محافظت می کند. موهای بلند بینی هم که روی ریش و سبیل شما قرار می گیرند، عاملی برای جلوگیری از ورود ریش آلرژن ها و باکتری های مفید محیطی هستند.
در واقع ریش راهی برای جوان نگه داشتن صورت است زیرا یک لایه محافظتی بسیار ضخیم است، پوست شما را از همه خطرات سرطان زا محافظت می کند، آکنه و از بین رفتن رنگدانه ها روی پوست را کاهش می دهد و باعث می شود که مدت زمان طولانی تری سالم بمانید.
یکی از عوارض جانبی قرار گرفتن در معرض نور خورشید، ایجاد چین و چروک روی صورت است که با ریش به دلیل محافظتی بودن آن می توانید از این اتفاق جلوگیری کنید و هم پوست سالم تر و هم جذاب تری داشته باشید. موی صورت با مرطوب نگه داشتن پوست صورت علائم پیری را کم می کند. ریش از پوست صورت در برابر باد و هوای سرد که باعث خشکی پوست می شوند محافظت می کند.
ریش و سیبیل باعث می شود که باکتری های محیطی وارد دهان شما نشوند و احتمال ابتلا به بیماری لثه نیز کاهش پیدا می کند. البته که با وجود ریش و سبیل باز هم نیاز به مسواک زدن دارید اما ریش مانند یک لایه محافظتی دوم، بعد از مسواک عمل می کند و از لثه های شما مراقبت خواهد کرد.
اصلاح کردن منافذ پوست را باز می کند و گاهی اوقات باعث ایجاد بریدگی های روی صورت می شود و آن را خشک می کند اما زمانی که ریش روی صورت شما باشد و مدت زمان زیادی شیو نکنید، پوستتان مرطوب باقی می ماند و آبرسانی می شود که در سلامت پوست، زیبایی و جلوگیری از آسیب های مختلف پوستی بسیار موثر است.
زمانی که ریش روی صورتتان داشته باشید، حفره های پوست که به طور طبیعی در برابر هر گونه باکتری عامل ایجاد عفونت هستند، محافظت می شوند. باکتری می تواند از مناطق مختلف ایجاد شده باشد که وضعیت پوست شما را به هم بریزد و باعث ایجاد عفونت شود. شیوکردن نیز این عفونت ها را گسترش می دهد اما ریش از پوست شما در برابر این عفونت ها مراقبت می کند و می تواند یک مانع عالی برای جلوگیری از ورود آن ها به دهان یا بینی باشد.
اگر در فصل زمستان هنگامی که بیرون از منزل هستید، مدام احساس سرما می کنید، می توانید با ریش گذاشتن، قسمت گردن و صورت را گرم نگه دارید و از بیماری هایی مثل سرماخوردگی جلوگیری کنید.
هر زمان که تیغ روی صورتتان می کشید و پوست خود را شیو می کنید، در حال باز کردن راهی برای رشد مو های زیر پوستی هستید که این اتفاق؛ احتمال فولیکولیت باکتریایی را افزایش می دهد. فولیکولیت وضعیتی است که باعث ایجاد التهاب فولیکول های مو می شود که با ریش گذاشتن از تمام مشکلات خلاص خواهید شد.
چنانچه در بخش سلامت نمناک اشاره شده است تحقیقات نشان داده است مردانی که ریش داشتند، علائم آسم و آلرژی را کمتر حس می کنند. این افراد به دلیل اینکه موهای صورت شان در نزدیکی بینی قرار دارد، این موها مانند نوعی فیلتر عمل می کند و پیش از آنکه ذرات آلرژی زا وارد بدن شوند جلوی آن ها را می گیرد.
ریش مردان معمولا حاوی میکروبهای زیاد و باکتری هایی می باشد که در روده و مدفوع یافت می گردد.
باکتری های موجود در موی صورت مردان باعث افزایش بیماری های دهان و تماس آن به دیگران می شود.
ریش می تواند عفونت های پوستی و عفونت های باکتریایی فولیکول مو را گسترش دهد.
آقایانی که به بلند کردن ریش علاقه دارند باید مسائل بهداشتی را رعایت کرده و از پاک کننده ها و ضدعفونی کننده استفاده کرده و ریش های خود را بشویند.
منبع:https://namnak.com
جنگل های بارانی، جواهرات زمین و بزرگترین داروخانه زمین هستند که زیستگاه جانوران و گیاهان نادر هستند. این مناطق مهمترین عوامل جذب کربن دی اکسید و گازهای گلخانه ای مخرب در جهانند بنابراین تاثیر مستقیمی بر اکوسیستم جهان دارند. در این بخش از نمناک شما را با جنگلهای بارانی بیشتر آشنا خواهیم کرد.
جنگل های بارانی به انگلیسی rainforest، به جنگل هایی می گویند که باران در آنها بسیار زیاد می بارد، به طوری که در یک جنگل بارانی میزان کمینه بارش سالانه بین 1750 تا 2000 میلی متر است. در این جنگل ها که به جواهرات زمین معروفند گونه های گیاهی و جانوری فراوانی زندگی می کنند.
این مناطق گرم و دارای رطوبت فراوان هستند، به همین دلیل از انبوه گیاهان پوشیده شده است و رشد گیاهان و درختان در آنجا هرگز متوقف نمی شود. انبوه درختان با ارتفاع متفاوت در این جنگل ها آنقدر زیاد است که نفوذ به داخل این جنگل دشوار است.
در تقویم روز های جهانی، تاریخ 22 ژوئن متعلق به جنگلهای بارانی است و از سال 2007 تا کنون این روز را به نام این جنگلهای شگفت انگیز میشناسند.
جنگل های بارانی، اغلب جنگل های پردرخت، شرجی و پوشیده از درخت های بلند و برگ پهن و سرسبز هستند که هیچگاه رشد درختان در آنجا متوقف نمی شود. در این جنگل ها که معمولا در اطراف استوا یافت میشوند، تمام ماه های سال باران به صورت همیشگی و مداوم می بارد و بخاطر زیادی بارانی که دریافت میکنند به جنگل بارانی شهره اند.
بیشتر جنگلهای بارانی خیلی گرمند و متوسط دمای آنها 86 درجه ی فارنهایت یا 30 درجه ی سلسیوس در طول روز است و 68 درجه ی فارنهایت یا 20 درجه ی سلسیوس در شب است. یک جنگل بارانی از دو منطقه ی اصلی آسمانه یا سایبان و زیراشکوب تشکیل شده اند.
در دسته بندی کلی انواع جنگلهای بارانی میتوان به دو مورد مهم اشاره کرد که شامل:
جنگل های حاره ای اساساً در آمریکای جنوبی و مرکزی، آفریقای مرکزی و غربی، هند غربی، آسیای جنوب شرقی، جزیره گینه نو و استرالیا یافت می شوند. خورشید در این ناحیه به صورت مستقیم می تابد و انرژی خورشیدی بسیار قدرتمندی را تولید می کند.
دمای بالا باعث گرم شدن هوا و مرطوب شدن آن می شود و رطوبت آن بین 77 و 88 درصد باقی می ماند. چنین هوای مرطوبی باعث تولید باران های شدید می شود که بین 200 الی 1000 سانتیمتر در سال باران می بارد. جنگل های بارانی گرمسیری بسیار گرم و مرطوب هستند و بیش از 75 درصد باران های آن از طریق تبخیر و تعرق تولید می شود.
جنگل های بارانی معتدل یعنی جنگل هایی که دمای آن ها از جنگل های بارانی گرمسیری متعادل تر و خنک تر است. این جنگل ها معمولاً در نواحی ساحلی و کوهستانی بیشتر یافت می شوند.
وضعیت جغرافیایی آنها باعث شده است که باران های زیادی در این ناحیه ببارد. همچنین در سواحل شمال غرب آمریکای شمالی، شیلی، بریتانیا، نروژ، ژاپن، نیوزلند و استرالیا بیشتر یافت می شوند.
همان طور که از نامشان پیداست، از جنگل های گرمسیری خنک تر هستند و دمای آن ها بین 10 الی 21 درجه سانتیگراد است و معمولاً میزان باران و نور خورشید در این ناحیه کمتر است و میزان بارش سالانه در آن بین 150 تا 500 سانتیمتر خواهد بود.
جنگل باران خیز استوایی یا جنگل بارانی حارّه ای را می توان در مناطق نزدیک به استوا و در 28 درجه شمالی و جنوبی استوا میان مدارهای رأس السرطان و رأس الجدی در آسیا، استرالیا، آفریقا در پایین صحرای بزرگ، آمریکای جنوبی، آمریکای مرکزی، و بسیاری از جزایر اقیانوس آرام، اقیانوس هند و کارائیب یافت.
مناطق زیادی از جهان را مانند آمازون، سواحل شرقی برزیل در آمریکای جنوبی، کنگو در آفریقا و در آسیا، مانند شرق هند، فیلیپین و سواحل اندونزی و نواحی دورافتاده ی شرق آمریکای مرکزی را این نوع جنگل پوشانده اند.
جالب است بدانید که خفاش ها جزء رایج ترین گونه های پستانداران هستند که در جنگل های بارانی یافت می شوند و به طور دائم در طول جنگل و در لایه های بیرونی این جنگل ها زندگی می کنند. جنگل های بارانی گونه های مختلفی از حیوانات را در خودشان جای می دهند و لایه های مختلفی دارند که در ادامه ی این بخش از گوناگون نمناک به توضیح بیشتر آنها خواهیم پرداخت.
در زیر لایه بیرونی، لایه کانوپی قرار گرفته است که یک لایه عمیق با ضخامت 6 متری است. لایه کانوپی شبکه ای از برگ ها و شاخه هایی است که سقفی را برای دو لایه بعدی ایجاد می کنند.
این لایه هرگونه باد، نور خورشید، و بارش باران را مسدود می کند و باعث ایجاد محیطی مرطوب و تاریک در قسمت زیرین خود می شود. درختان خودشان را با این محیط مرطوب سازگار می کنند و برگ های آنها همیشه شبنم دارند و آب را درون خودشان نگه میدارند.
درختانی که در لایه بیرونی قرار گرفتند، معمولاً بیشتر در معرض باد هستند و حتی باد شدید ممکن است دانه های آن ها را به هم بریزد اما گیاهانی که در لایه کانوپی قرار گرفتند، با کمبود باد مواجه می شوند.
معمولاً میوه های شیرین این ناحیه مورد علاقه حیوانات است. درختان انجیر معمولاً در جنگل های بارانی جزء گونه های رایج درخت محسوب می شوند و رایج ترین درخت میوه در لایه کانوپی هستند. از آنجا که مواد غذایی زیادی در این لایه موجود است، به همین دلیل حیوانات زیادی در این قسمت زندگی می کنند.
هزاران هزار گونه حشره هم در این لایه یافت می شوند، از زنبورها گرفته تا انواع سوسک ها و پروانه ها. بسیاری از این حشرات رژیم غذایی خاصی دارند که فقط در لایه کانوپی یافت می شود.
این لایه چندین متر پایین تر از لایه کانوپی قرار گرفته و تاریک تر، مخوف تر و مرطوب تر از لایه کانوپی است. گیاهانی مثل پالم و فیلودندرون که قد کوتاه تری دارند و برگ های آن ها بزرگتر است، در این لایه قرار می گیرند. برگ های بزرگ این گیاه معمولاً کمترین نور خورشید را دریافت می کنند.
گیاهان لایه زیرین اغلب گل هایی می دهند که بزرگ هستند و به راحتی دیده می شوند. گیاهان دیگری هم در این لایه وجود دارند که بوی قوی دارند ، مثل گیاه ارکیده.
بسیاری از حیوانات به دلایل مختلف این محل را برای زندگی کردن انتخاب می کنند، زیرا از محیط تاریک آن برای پناه گرفتن استفاده می کنند. بسیاری از دوزیستان مانند قورباغه های درختی به دلیل رطوبت بالای این منطقه ترجیح می دهند که در این ناحیه باشند.
لایه کانوپی و لایه زیرین بهترین محل برای گونه های در معرض خطر مانند فیل های جنگلی، گوریل ها و دیگر گونه های نادر هستند.
لایه زمینی یا کف جنگل های بارانی، تیره ترین و تاریک ترین لایه موجود است که شرایط را برای رشد گیاه سخت می کند. معمولاً برگ هایی که در این ناحیه هستند، خیلی زود پوسیده می شوند. وجود قارچ ها و کرم ها در این لایه بیشتر است. معمولا مواد ارگانیک موجود در درختان و گیاهان در این لایه روی زمین فرو می ریزد و مواد داخل آن ها پوسیده می شود.
حیواناتی مثل خوک ها معمولاً در این ناحیه از حشرات تغذیه می کنند و بیشتر در آن یافت می شوند. شکارچی های بزرگ مثل لئوپارد هم در این تاریکی شکار های خوبی انجام می دهند. بسیاری از حیوانات این لایه را انتخاب می کنند تا بتوانند از دید شکارچی خود پنهان بمانند.
جنگلهای بینظیر بارانی فواید بسیاری برای ما دارند که متاسفانه به آنها توجهی نمیکنیم و به همین دلیل گاهی با این جنگلها نامهربان هستیم، فواید این جنگل ها به شرح زیر است:
جنگل های بارانی برای سلامت سیاره زمین اهمیت بسیار زیادی دارند و تقریباً 1.2 میلیارد هکتار وسعت دارند که گیاهان مختلفی را در خودشان جای می دهند و شبیه به یک ترموستات برای زمین عمل می کنند. جنگل های بارانی تقریباً 20 درصد اکسیژن را تولید کرده و مقدار زیادی کربن دی اکسید ذخیره می کنند و اثرات گاز گلخانه ای را در زمین می کاهند.
میزان زیادی انرژی خورشیدی در این جنگل ها جذب می شود که به تنظیم دما در سراسر کره زمین کمک می کند و باعث تعادل آب و هوای کره زمین خواهد شد. جنگل های بارانی همچنین به حفظ چرخه ی آب جهانی کمک می کند و بیش از 50 درصد آب های تازه در این جنگل ها ذخیره می شود.
جنگل های بارانی همچنین محصولات زیادی را برای ما تولید می کنند که به صورت روزانه آن ها را مصرف می کنیم. چوب های مختلف برای ساخت لوازمی مثل در و پنجره، کابینت و هر وسیله دیگری از این جنگل ها به دست می آید. مواد غذایی گیاهی مثل وانیل، دارچین، و زنجبیل جزء مواد رایجی هستند که در جنگل های بارانی یافت می گردند.
اکوسیستم موجود در آن ها باعث رشد و پرورش میوه هایی مثل موز، انبه، پاپایا، کاکائو و قهوه خواهد شد. همچنین بسیاری از دارو های در دسترس در این جنگل های بارانی تولید می شوند.
70 درصد گیاهان موجود در این جنگل ها می توانند برای بیماری هایی مثل سرطان مفید واقع شوند. معمولاً داروهای آرام کننده عضلات و استروئیدها در این جنگل های بارانی یافت می گردند. دارو های درمان آسم، آرتروز، مالاریا و بیماری قلبی هم در جنگل های بارانی پیدا خواهد شد.
جنگل های بارانی با سرعت زیادی در حال ناپدید شدن هستند. علت آن هم اقدامات انسانی در چند قرن اخیر است. جنگل ها به طور کلی 14 درصد کره زمین را تشکیل می دهند که جنگل های بارانی فقط 6 درصد آن ها را شامل می شوند.
البته از سال 1947 میزان این جنگل های بارانی به نصف رسیده است. احتمالا در هر دهه ؛ بین 5 تا 10 درصد گونه های مختلف گیاهی و حیوانی در جنگل های بارانی کاسته شوند و همین نشان می دهد که جنگل ها در معرض تخریب و آسیب زیادی هستند.
منبع : بخش سرگرمی نمناک/ن/ز.ت